Вышыня 150,9 у пасляваенны час атрымала найменне Лудчыцкая, тут узведзены мемарыяльны комплекс у памяць гераічнага подзвігу савецкіх воінаў. Імем Уладзіміра Мартынава названа вуліца ў Быхаве, Гуляма Якубава – вуліцы ў Мінску, Ленінску і Быхаве, Сундуткалі Іскаліева – у Мінску і Быхаве. Апераўпаўнаважаны аддзела контраразведкі "Смерш" 19-й гвардзейскай танкавай брыгады (3-і гвардзейскі танкавы корпус, 3-і Беларускі фронт) гвардыі лейтэнант Чабатароў адзначыўся ў баі за пераправы праз раку Бобр. Дзейнічаючы ў складзе батальёна 27 чэрвеня 1944 года ў тыле праціўніка ў раёне пасёлка Бобр Крупскага раёна Мінскай вобласці, Чабатароў знішчыў да дзясятка гітлераўцаў і ўзяў у палон варожага афіцэра. Пахаваны на месцы бою, на правым баку шашы Орша – Барысаў, на адлегласці 200 м ад Бобрынскага моста. За ўзорнае выкананне баявых заданняў камандавання і праяўленыя пры гэтым мужнасць і гераізм гвардыі лейтэнанту Чабатараву Васілю Міхайлавічу пасмяротна прысвоена званне Героя Савецкага Саюза. На месцы гібелі В.М. Чабатарова каля пасёлка Бобр Мінскай вобласці ўстаноўлены помнік герою. У Мінску імем героя названа вуліца і ўстаноўлена мемарыяльная дошка. Крыніца: БЕЛТА 
27 чэрвеня 1944 года ішоў 1102-і дзень вайны… У гэты дзень у ходзе правядзення Бабруйскай і Віцебска-Аршанскай аперацый вызвалены Глускі, Шклоўскі, Кастрычніцкі, Чашніцкі і Аршанскі раёны.
З раніцы 26 чэрвеня ў паласе 5-й арміі была ўведзена ў прарыў 5-я гвардзейская танкавая армія, якая пачала прасоўвацца ў напрамку Талачын, Барысаў, што палегчыла ахоп нямецка-фашысцкіх войскаў у Оршы. 27 чэрвеня войскі 3-га Беларускага фронту вызвалілі Оршу. 41 частцы і злучэнню, якія адзначыліся пры вызваленні, прысвоены ганаровыя найменні "Аршанскія".
Працягваючы наступленне, да 28 чэрвеня войскі 1-га Прыбалтыйскага фронту выйшлі на рубеж 30 км паўднёва-ўсходней Полацка, а 3-га Беларускага фронту – да ракі Бярэзіна, паўночней Барысава. У ходзе аперацыі войскі франтоў узаемадзейнічалі з беларускімі партызанамі.
Разбітыя Чырвонай Арміяй і адыходзячыя на захад часткі ворага траплялі пад удары партызан і неслі дадатковыя страты. 27 чэрвеня з-пад Магілёва адыходзілі часткі 14-й пяхотнай дывізіі. Дарогу ім паміж вёскамі Гоенка і Казёл перагарадзілі партызаны 257-га атрада Рагачоўскай ваенна-аператыўнай групы. Падпусціўшы буйную калону праціўніка на 100–150 м, яны адкрылі вінтовачна-кулямётны і мінамётны агонь. Не чакаўшыя гэтага раптоўнага ўдару гітлераўцы прыйшлі ў замяшанне і, пакінуўшы машыны, коней, вазы з ваенным маёмасцю і зброяй, кінуліся ўцякаць. У гэтым баі партызаны знішчылі каля дзвюх рот пяхоты, узвод кавалерыі, 65 вазоў, спалілі 8 і вывелі са строю 15 аўтамашын ворага. Гітлераўцы вымушаны былі адмовіцца ад першапачатковага маршруту, рухацца праз вёскі Заазер'е на Сомры, расчышчаючы дарогу ад суцэльных завалаў, зробленых партызанамі. Але і тут гітлераўцы натыкнуліся на засады партызан Шклоўскай ваенна-аператыўнай групы. У выніку ўпартых і ўзгодненых дзеянняў партызан абедзве варожыя дывізіі былі затрыманы на цэлыя суткі. На наступны дзень войскі Савецкай Арміі сумесна з партызанамі цалкам знішчылі рэшткі варожых дывізій.
З аператыўнай зводкі Савінфармбюро за 27 чэрвеня 1944 года:
У ноч на 27 чэрвеня наша авіяцыя далёкага дзеяння здзейсніла налёт на чыгуначныя вузлы Асіповічы, Полацк, чыгуначныя станцыі Барысаў, Януў, Пінск, Лоўча, Лунінец.
Да моманту налёту нашай авіяцыі на чыгуначным вузле Асіповічы знаходзілася вялікае назапашванне чыгуначных эшалонаў праціўніка з войскамі, боепрыпасамі і рознай ваеннай тэхнікай. Абрынуўшы на эшалоны ворага бомбавы груз, нашы лётчыкі выклікалі больш за 20 ачагоў пажару. Гарэлі чыгуначныя эшалоны і ваенныя склады праціўніка. Адбылося 18 вялікіх выбухаў.
Бамбардзіроўкай чыгуначнага вузла Полацк выклікана 7 буйных ачагоў пажару. Гарэлі склады і чыгуначныя эшалоны немцаў. Адбылося 3 выбухі, у тым ліку адзін выбух велізарнай сілы.
У выніку бамбардзіроўкі на чыгуначнай станцыі Барысаў узнікла 8 ачагоў пажару, на станцыях Лунінец, Лоўча, Пінск і Януў – 15 ачагоў пажару. Нашы лётчыкі ясна бачылі, як гарэлі чыгуначныя эшалоны і па чарзе адбываліся вялікія выбухі.
Паўднёва-заходней горада Віцебск акружаная групоўка праціўніка неаднаразова прадпрымала адчайныя спробы прарвацца скрозь жалезнае кальцо савецкіх войскаў. Кожны раз варожыя калоны натыкаліся на магутны артылерыйска-мінамётны агонь і, нясучы велізарныя страты, адкочваліся назад. Сёння паміж 11 і 12 гадзінамі дня камандаванне нямецкай акружанай групоўкі прыняла ўльтыматум Савецкага камандавання і капітулявала. Здалося ў палон звыш 10 тысяч нямецкіх салдат і афіцэраў. Захоплены вялікія трафеі.
Войскі 3-га Беларускага фронту, імкліва прасоўваючыся наперад, уварваліся на паўночную і паўночна-заходнюю ўскраіны горада Орша і завязалі баі на яго вуліцах. Адначасова нашы часткі нанеслі ўдар з усходу, з ходу фарсіравалі Дняпро і выйшлі ў цэнтральныя кварталы горада. У жорсткай бітве нашы часткі нагалоў разбілі буйны гарнізон праціўніка. Да раніцы 27 чэрвеня савецкія воіны вызвалілі найбуйнейшы вузел шашэйных і чыгуначных дарог горад Орша – магутны бастыён абароны немцаў на Мінскім напрамку. На іншых участках нашы войскі хутка прасоўваліся наперад, грамлячы на сваім шляху разбітыя нямецкія часткі. Захоплены 164 гарматы, 116 мінамётаў, 315 кулямётаў, 10 паравозаў, 110 вагонаў, 51 склад з боепрыпасамі і ваенным маёмасцю. У гэту лічбу не ўваходзяць трафеі нашых войскаў, захопленыя ў Оршы. На шэрагу ўчасткаў дэмаралізаваныя салдаты і афіцэры праціўніка вялікімі групамі здаюцца ў палон.
На Магілёўскім напрамку нашы войскі выйшлі на шырокім фронце да Дняпра і, пераадолеўшы супраціўленне праціўніка, фарсіравалі раку паўночней і паўднёвей Магілёва. Савецкія танкавыя і пяхотныя часткі перарэзалі чыгунку Магілёў – Орша і, развіваючы поспех, уварваліся на паўднёвую, усходнюю і паўночную ўскраіны Магілёва. Толькі адно наша злучэнне ў жорсткіх баях знішчыла звыш палка варожай пяхоты і захапіла 25 гармат, 30 кулямётаў, 700 вінтовак, 5 складоў з боепрыпасамі і харчаваннем. Паўночней Магілёва цалкам знішчаны батальён матацыклістаў. На іншым участку разбіта унтэр-афіцэрская школа 337-й нямецкай пяхотнай дывізіі, а рэшткі яе ўзяты ў палон.
***
На Бабруйскім напрамку нашы часткі, якія наступаюць паміж рэкамі Бярэзіна і Пціч, імклівым кідком прарваліся ў раён заходней горада Бабруйск і злучыліся з часткамі, якія наносяць ахопліваючы ўдар з усходу. У выніку гэтай бліскучай аперацыі савецкія войскі акружылі ў раёне Бабруйска 5 нямецкіх пяхотных дывізій. Вораг нясе велізарныя страты. Часткі Н-скага злучэння за тры дні знішчылі да 8 тысяч гітлераўцаў, падбілі і спалілі 40 танкаў і самаходных гармат.
Яны вызвалялі Беларусь
Уладзімір Кірылавіч Мартынаў нарадзіўся 12 красавіка 1919 года ў Арлоўскай вобласці ў сялянскай сям'і. У дзеючай арміі з ліпеня 1941 года. Дзве роты 556-га стралковага палка (169-я стралковая дывізія, 3-я армія, 1-ы Беларускі фронт) пад камандаваннем старшага лейтэнанта Мартынава і капітана Гуляма Якубава ў ноч на 24 чэрвеня 1944 года, прарваўшы абарону праціўніка, захапілі панавальную вышыню 150,9 (у трохвугольніку паміж вёскамі Лудчыцы, Янова, Камарычы Быхаўскага раёна) і на працягу 19 гадзін утрымлівалі яе. У жорсткіх баях яны адбілі шматлікія контратакі праціўніка. У ходзе бою на вышыні было знішчана больш за 400 нямецкіх салдат і афіцэраў. Большасць байцоў штурмавых рот, у тым ліку іх камандзіры старшы лейтэнант Мартынаў і капітан Якубаў, змагаючыся да апошняга патрона, загінулі ў гэтым баі смерцю храбрых. Пры захопе вышыні чырвонаармеец Сундуткалі Іскаліеў здзейсніў подзвіг, закрыўшы сваім целам амбразуру варожага дзота. За мужнасць і гераізм, праяўленыя ў Беларускай стратэгічнай наступальнай аперацыі, старшаму лейтэнанту У. Мартынаву, Г. Якубаву і С. Іскаліеву прысвоена званне Герояў Савецкага Саюза пасмяротна.
Васіль Міхайлавіч Чабатароў нарадзіўся 25 чэрвеня 1918 года ў сялянскай сям'і ў сяле Гаўрылаўка Казахскай ССР. Прызваны ў Чырвоную Армію ў 1938 годзе.
Шадзі Шаімаў нарадзіўся ў 1925 годзе ва Узбекістане ў сям'і селяніна. У дзеючай арміі з студзеня 1944 года. Аўтаматчык 1266-га стралковага палка (385-я стралковая дывізія, 50-я армія, 2-і Беларускі фронт) радавы Шаімаў у ноч на 27 чэрвеня 1944 года ў складзе групы добраахвотнікаў на плыце скрытна пераплыў раку Дняпро у раёне вёскі Дашкаўка (Магілёўская вобласць). Высадзіўшыся на бераг, байцы вызначылі месцазнаходжанне варожых агнявых кропак і адкрылі па іх раптоўны масіраваны агонь. Яны абстрэльвалі пазіцыі праціўніка, выклікаючы агонь на сябе, тым самым спрыялі пераправе падраздзяленняў батальёна. У баі за пашырэнне плацдарма ў рукапашнай сутычцы Шаімаў быў цяжка паранены і 28 чэрвеня сканаў. Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 24 сакавіка 1945 года за ўзорнае выкананне баявых заданняў камандавання і праяўленыя пры гэтым мужнасць і гераізм радавому Шаімаву Шадзі прысвоена званне Героя Савецкага Саюза.
